Плавучі багатоковшові земснаряди клас II

Najpierw rozpoznaje się typ akumulatora oraz sposób przygotowania zasilania do obsługi. Po zabezpieczeniu maszyny ocenia się obudowę, zamocowanie, widoczne wycieki, przewody i zaciski. Przed czyszczeniem lub poprawianiem połączeń trzeba przygotować instalację zgodnie z procedurą, zapobiegając zwarciu, iskrzeniu i kontaktowi z elektrolitem.

W akumulatorze z przewidzianą obsługą cel kontroluje się dostępne wskaźniki, odpowietrzenie i poziom elektrolitu metodą producenta. Akumulatora szczelnego nie otwiera się w ten sposób. Wynik obejmuje wskazanie elementów sprawnych i usterek; po obsłudze przywraca się osłony i zabezpieczenia, a uszkodzenie obudowy lub wyciek zgłasza przed uruchomieniem.

Najpierw wskazuje się zbiornik, wlew i wskaźnik właściwego obiegu. Maszynę zabezpiecza się na odpowiednim stanowisku, a osprzęt ustawia tak, jak wymaga pomiar. Odczyt porównuje się z oznaczeniami przy wymaganej temperaturze i stanie układu; wysunięcie siłowników może zmieniać poziom w zbiorniku.

Przed otwarciem układu należy usunąć ciśnienie przewidzianą procedurą i oczyścić okolicę wlewu. Olej dolewa się czystym sprzętem do dopuszczalnego poziomu, zamyka wlew i ponownie kontroluje wynik. Nadmierne lub powtarzające się ubytki wymagają oceny szczelności, a nie samego zwiększania ilości dolewanego oleju.

W maszynie należy wskazać główne elementy: zespół czerpaków, drabina i mechanizm jej podnoszenia, prowadzenie zespołu oraz układ wyładunku i odstawy. Przed oględzinami zabezpiecza się mechanizmy i narzędzie przed ruchem, oczyszcza dostępne miejsca oraz ocenia pęknięcia, deformacje, luzy, kompletność mocowań i osłon. Sprawdza się przewody oraz smarowanie punktów przewidzianych w obsłudze codziennej.

Po przywróceniu osłon i usunięciu osób ze strefy można przeprowadzić dopuszczoną próbę: kontrolowany ruch czerpaków i odbioru urobku po sprawdzeniu gotowości całego ciągu. Obserwuje się płynność, nietypowe dźwięki, wskazania i nieszczelności. Kontrola kończy się oceną stanu każdego zespołu; uszkodzenie konstrukcji, zabezpieczenia lub napędu należy usunąć przed pracą.

Przed pracą rozpoznaje się napęd egzaminowanej maszyny. Dla silnika spalinowego można wybrać układ smarowania: wskazać wskaźnik i wlew, wykonać miarodajny pomiar oleju oraz ocenić wycieki. Następnie sprawdza się chłodzenie, wskazując właściwy obieg i jego elementy.

Przy chłodzeniu cieczą ocenia się poziom, przewody, szczelność i chłodnicę, bez otwierania gorącego układu. Przy chłodzeniu powietrzem kontroluje się drożność żeber i kanałów oraz stan wentylatora i napędu. Dla silnika elektrycznego dobiera się rzeczywiste układy: widoczny stan zasilania i osłon oraz chłodzenie; bez otwierania instalacji pod napięciem. Wynik każdej kontroli podaje się oddzielnie.

Należy sprawdzić utrzymanie pozycji jednostki, widoczne zanurzenie i przechył, stan dostępnego pokładu, zamknięć oraz dojść. Następnie ocenia się rzeczywisty układ roboczy: chwytak, czerpaki lub układ ssący, jego mocowania i napędy. Poziomy płynów i wskaźniki kontroluje się tylko dla obiegów występujących w danej konstrukcji.

Przed rozruchem potwierdza się dostęp do sprzętu ratunkowego, gaśniczego i sygnalizacyjnego oraz uzgodnioną łączność załogi. Sprawdza się gotowość odbioru urobku i wolne strefy pracy. Próby wykonuje się właściwą sekwencją dla jednostki, a nieprawidłowe zanurzenie, wyciek lub niesprawne zabezpieczenie wyjaśnia przed rozpoczęciem robót.

Przed pracą przechodzi się po dostępnych drogach pokładowych i ocenia ich czystość, przyczepność oraz stan schodów, pomostów i barierek. Sprawdza się pokrywy, włazy i zamknięcia, miejsca postoju załogi oraz mocowanie dostępnych elementów. Wciągarki, liny i inne mechanizmy nie mogą zagrażać osobie wykonującej oględziny.

Wyposażenie ratunkowe, gaśnicze i sygnalizacyjne wskazuje się w przeznaczonych miejscach, potwierdzając dostęp i stan. Dodatkowo ocenia się instalacje i oświetlenie wymagane dla pokładu. Brak osłony, uszkodzone dojście lub niezabezpieczony właz trzeba zgłosić i usunąć przed użytkowaniem tej strefy.

W maszynie należy wskazać główne elementy: zespół czerpaków, drabina i mechanizm jej podnoszenia, prowadzenie zespołu oraz układ wyładunku i odstawy. Przed oględzinami zabezpiecza się mechanizmy i narzędzie przed ruchem, oczyszcza dostępne miejsca oraz ocenia pęknięcia, deformacje, luzy, kompletność mocowań i osłon. Sprawdza się przewody oraz smarowanie punktów przewidzianych w obsłudze codziennej.

Po przywróceniu osłon i usunięciu osób ze strefy można przeprowadzić dopuszczoną próbę: kontrolowany ruch czerpaków i odbioru urobku po sprawdzeniu gotowości całego ciągu. Obserwuje się płynność, nietypowe dźwięki, wskazania i nieszczelności. Kontrola kończy się oceną stanu każdego zespołu; uszkodzenie konstrukcji, zabezpieczenia lub napędu należy usunąć przed pracą.

Maszynę należy zabezpieczyć przed ruchem i przygotować zasilanie do próby. Ocenia się klosze, mocowania, zabrudzenia i widoczne uszkodzenia przewodów, a następnie kolejno włącza wymagane światła. Oględziny lamp organizuje się bez pozostawiania osób na torze możliwego ruchu.

Sprawdza się światła robocze i te drogowe, sygnalizacyjne lub ostrzegawcze, w które model jest wyposażony i których wymaga dana praca. Pozycja przełącznika nie potwierdza świecenia lampy. Po próbie wyłącza się niepotrzebne funkcje, przywraca stan bezpieczny i zgłasza usterki, które przed pracą trzeba usunąć.

Przed uruchomieniem kontroluje się wymagane osłony, blokady, dostęp do sterowania i wyłączników, stan stanowiska operatora oraz widoczność. Sprawdza się także oznaczenia i sprzęt wymagany dla danej pracy. Nie przyjmuje się, że brakujący element był opcjonalny tylko dlatego, że go zdemontowano.

W przygotowanej strefie wykonuje się dopuszczone próby funkcji, na przykład ostrzegania lub blokady sterowania, bez obchodzenia zabezpieczeń. Dla sprzętu ochronnego, ratunkowego i gaśniczego potwierdza się stan, dostęp oraz aktualność wymaganej obsługi. Końcowy wynik musi wskazywać, czy maszyna ma wyposażenie potrzebne do rozpoczęcia pracy.

W instrukcji lub na opisie skrzynki identyfikuje się obwód oświetlenia roboczego i właściwy element ochronny. Odczytuje się wymagane parametry, a nie tylko kolor lub rozmiar obudowy. Dostęp do skrzynki i przygotowanie zasilania muszą odpowiadać procedurze maszyny.

Przy uszkodzeniu ustala się przyczynę w dopuszczonym zakresie, a czynności wymagające ingerencji w instalację przekazuje odpowiedniej osobie. Wymienia się element na właściwy dla obwodu, zamyka obudowę i sprawdza działanie. Kolejne przepalenie wymaga wyjaśnienia usterki; mostek lub większy prąd znamionowy nie są naprawą.

W dokumentacji i wymaganiach stanowiska należy potwierdzić, jakie wyposażenie gaśnicze ma być na maszynie. Wskazuje się miejsce przechowywania i sposób wyjęcia, sprawdzając mocowanie oraz to, czy osprzęt lub bagaż nie ograniczają dostępu. Oględziny obejmują obudowę, zabezpieczenie uruchomienia i stan elementów podawania środka.

Sprawdza się czytelność instrukcji, oznaczenia przeglądu lub termin wymaganej obsługi i wskaźnik ciśnienia, jeśli występuje w tej konstrukcji. Gaśnicy nie uruchamia się próbnie na egzaminie jako sposobu kontroli. Brak, uszkodzenie lub nieaktualny wymagany przegląd zgłasza się do usunięcia, a sprzęt odkłada w prawidłowe miejsce.

Wybiera się trzy rzeczywiście obecne piktogramy albo wskazane w instrukcji. Dla każdego podaje się znaczenie, miejsce występowania i wymagane zachowanie. Można omówić znak nakazujący zapoznanie się z instrukcją, ostrzeżenie przed cieczą pod wysokim ciśnieniem i oznaczenie konieczności użycia pasa, jeśli takie znaki występują w danym modelu.

Wyjaśnienie powinno prowadzić do działania: zapoznania z procedurą, zabezpieczenia ciśnienia przed obsługą lub prawidłowego zajęcia stanowiska. Znaczenia nie ustala się wyłącznie z koloru. Nieczytelne lub brakujące oznaczenie zgłasza się do odtworzenia, bez usuwania znaków ostrzegawczych podczas pracy.

W maszynie należy wskazać główne elementy: zespół czerpaków, drabina i mechanizm jej podnoszenia, prowadzenie zespołu oraz układ wyładunku i odstawy. Przed oględzinami zabezpiecza się mechanizmy i narzędzie przed ruchem, oczyszcza dostępne miejsca oraz ocenia pęknięcia, deformacje, luzy, kompletność mocowań i osłon. Sprawdza się przewody oraz smarowanie punktów przewidzianych w obsłudze codziennej.

Po przywróceniu osłon i usunięciu osób ze strefy można przeprowadzić dopuszczoną próbę: kontrolowany ruch czerpaków i odbioru urobku po sprawdzeniu gotowości całego ciągu. Obserwuje się płynność, nietypowe dźwięki, wskazania i nieszczelności. Kontrola kończy się oceną stanu każdego zespołu; uszkodzenie konstrukcji, zabezpieczenia lub napędu należy usunąć przed pracą.

Przed oględzinami należy zabezpieczyć podwieszone narzędzie lub element i zatrzymać wciągarkę. Ocenia się stan liny oraz jej mocowanie przy końcach, ułożenie na bębnie, krążki i miejsca narażone na ścieranie. Wskazuje się pęknięte druty, zgniecenia, załamania, rozwarstwienie, korozję i inne zmiany kształtu.

Jeżeli do obejrzenia kolejnego odcinka trzeba przemieścić linę, wykonuje się oddzielny kontrolowany ruch przy wolnej strefie, a oględziny ponawia po zatrzymaniu. Nie prowadzi się liny dłonią. Wynik porównuje się z kryteriami danego układu; podejrzaną linę wycofuje się do oceny, bez stosowania jednego procentowego progu dla wszystkich konstrukcji.

W maszynie należy wskazać główne elementy: zespół czerpaków, drabina i mechanizm jej podnoszenia, prowadzenie zespołu oraz układ wyładunku i odstawy. Przed oględzinami zabezpiecza się mechanizmy i narzędzie przed ruchem, oczyszcza dostępne miejsca oraz ocenia pęknięcia, deformacje, luzy, kompletność mocowań i osłon. Sprawdza się przewody oraz smarowanie punktów przewidzianych w obsłudze codziennej.

Po przywróceniu osłon i usunięciu osób ze strefy można przeprowadzić dopuszczoną próbę: kontrolowany ruch czerpaków i odbioru urobku po sprawdzeniu gotowości całego ciągu. Obserwuje się płynność, nietypowe dźwięki, wskazania i nieszczelności. Kontrola kończy się oceną stanu każdego zespołu; uszkodzenie konstrukcji, zabezpieczenia lub napędu należy usunąć przed pracą.

Najpierw potwierdza się rodzaj paliwa, dostępną pojemność zbiornika i miejsce przyjęcia. Uzgadnia się z obsługą dostawy komunikację, sygnał zatrzymania i osoby odpowiedzialne. Jednostkę zabezpiecza się w pozycji przyjęcia, usuwa źródła zapłonu i przygotowuje wymagany sprzęt do ograniczenia skutków rozlania.

Przed podawaniem sprawdza się przewód i połączenia, prowadzenie węża oraz gotowość odbioru. Podczas napełniania stale kontroluje się stan zbiornika i szczelność, nie pozostawiając procesu bez nadzoru. Po zatrzymaniu podawania bezpiecznie odłącza się instalację, zamyka wlew i ocenia pokład oraz wodę pod kątem zanieczyszczenia.

Na pulpicie identyfikuje się przyrządy napędów, układu roboczego i bezpieczeństwa obecne w egzemplarzu. Dla napędu spalinowego mogą dotyczyć ciśnienia oleju, temperatury i paliwa, a dla elektrycznego zasilania i obciążenia. Wskazanie trzeba powiązać z rzeczywistą wielkością, jednostką i stanem maszyny.

Zakres obejmuje wskaźniki faktycznego napędu oraz sterowania mechanizmami pogłębiarki; nie dopisuje się manometrów pompy gruntowej jednostce, która jej nie ma. Sprawdza się czytelność, wiarygodny stan początkowy i reakcję w przewidzianym teście lub kontrolowanym rozruchu. Alarmy sprawdza się bez sztucznego wywoływania zalania, przeciążenia albo innego zagrożenia.

Należy wskazać rzeczywiste barierki, osłony mechanizmów, zabezpieczenia otworów, pomosty i inne ochrony przewidziane dla pogłębiarki. Kontrola obejmuje kompletność, mocowanie, deformacje, korozję i uszkodzenia. Przy każdym elemencie wyjaśnia się jego funkcję, na przykład oddzielenie człowieka od krawędzi pokładu albo ruchomych części.

Ocena nie ogranicza się do obecności elementu: luźna barierka lub zdjęta osłona nie zapewniają wymaganej ochrony. Nie wykonuje się próby przez narażenie człowieka na upadek lub wejście do działającego mechanizmu. Brak zabezpieczenia oznacza wyłączenie zagrożonej strefy do przywrócenia prawidłowego stanu.

Przed pracą porównuje się wyposażenie z wymaganiami pogłębiarki i akwenu. Wskazuje się przewidziane środki ratunkowe, na przykład koła i kamizelki, oraz ocenia ich kompletność, widoczne uszkodzenia i gotowość użycia. Sprawdza się, czy sprzęt jest rozmieszczony w wyznaczonych miejscach, a dostęp nie jest zasłonięty.

W zakresie sygnalizacji należy znać sposób wezwania pomocy i komunikację z załogą. Sprzęt gaśniczy sprawdza się pod względem stanu i aktualności wymaganej obsługi bez próbnego opróżniania. Kontrola kończy się zgłoszeniem braków i wyjaśnieniem użycia wyposażenia właściwego dla jednostki; sama obecność jednej kamizelki nie potwierdza kompletności.

Przed rozruchem sprawdza się położenie jednostki, zespół czerpaków i drabinę, ich zawieszenie oraz tor odbioru. Ustala się głębokość i kierunek urabiania zgodne z zadaniem i warunkami dna. Załoga potwierdza gotowość, a osoby opuszczają strefy napędów i lin.

Po uruchomieniu ciągu w wymaganej kolejności narzędzie kontrolowanie wprowadza się w materiał. Praca czerpaków i odbiór muszą być skoordynowane, bez gromadzenia zatoru na przesypie. Po demonstracji kończy się dopływ, opróżnia ciąg i ustawia drabinę do postoju; czyszczenie wykonuje się dopiero po zabezpieczeniu napędów.

Najpierw ocenia się stan jednostki, pokładu, lin, zawieszenia drabiny i zespołu czerpakowego. Sprawdza się osłony i urządzenia zabezpieczające oraz wolne przesypy. Gotowość potwierdzają współpracujące stanowiska, a rozruch poprzedza uzgodniony sygnał.

Napędy uruchamia się w sekwencji określonej dla ciągu. Próbę narzędzia zaczyna się w warunkach pozwalających kontrolować ruch i odbiór, bez osób przy czerpakach. Obserwuje się wskazania, prowadzenie i nietypowe objawy; po pokazie kończy się ruch oraz zabezpiecza zespół.

Najpierw ustala się miejsce docelowe, warunki akwenu, przeszkody, obce jednostki oraz przebieg lin i rurociągów. Narzędzie wyprowadza się z gruntu i ustawia do manewru, aby nie kotwiło przypadkowo jednostki. Przygotowuje się właściwe liny, wciągarki, kotwy lub inny przewidziany środek zmiany pozycji.

Manewr prowadzi się zgodnie z komunikacją, kontrolując naprężenie lin, przechył i przebieg rurociągu. Ludzie pozostają poza strefą pracy napiętych lin. Po zajęciu nowej pozycji zapewnia się jej utrzymanie, sprawdza ułożenie połączeń i dopiero po kontroli stanowiska przygotowuje ponowne urabianie.

Operator rozpoznaje drogę czerpaków i sposób przekazywania urobku do dalszego transportu. Przed uruchomieniem trzeba sprawdzić układ roboczy i uzgodnić gotowość odbioru.

Wydajność samego zespołu urabiającego nie wystarcza, jeśli materiał nie może być odebrany. Przebieg rozruchu i zatrzymania określa instrukcja całej instalacji.

Przy zatrzymanym i zabezpieczonym zespole ocenia się zużycie, pęknięcia, deformacje i brakujące części. Miejsca połączeń mogą być zasłonięte urobkiem i wymagają bezpiecznego oczyszczenia.

Czerpaka nie naprawia się podczas ruchu łańcucha. Usterkę wpływającą na bezpieczne urabianie trzeba zgłosić przed ponownym zanurzeniem zespołu.

Zmiana jej ustawienia wpływa na miejsce urabiania i obciążenie konstrukcji. Operator sprawdza mechanizm podnoszenia i zabezpieczenia odpowiednie do modelu, a także stan jednostki pod obciążeniem.

Nie należy zwiększać głębokości ponad dopuszczalny zakres ani wykorzystywać zespołu jako nieprzewidzianej podpory. Wątpliwość lub nieprawidłowy ruch wymaga zatrzymania i oceny.

Kolejne naczynia dostarczają materiał do miejsca przekazania. Jeżeli odbiór jest niedrożny, dalsza praca może doprowadzić do nagromadzenia urobku i przeciążenia mechanizmów.

Usuwanie zatoru odbywa się po zatrzymaniu i zabezpieczeniu urządzeń, z uwzględnieniem możliwego osunięcia materiału. Ponowny start wymaga potwierdzenia gotowości załogi oraz toru odstawy.

Urobek może zasłaniać stan połączeń i utrudniać pracę narzędzi. Czyszczenie wymaga pewnego odstawienia układu oraz uwzględnienia energii, która może pozostać w zawieszeniu i napędzie.

Po oczyszczeniu ocenia się zużycie i uszkodzenia, a wymagane osłony przywraca przed próbą. Sam postój spowodowany zacięciem nie jest zabezpieczeniem przed niespodziewanym ruchem.

Przed pracą i w jej trakcie trzeba obserwować stan jednostki oraz jej zachowanie pod obciążeniem. Uszkodzenie kadłuba, dopływ wody lub zmienione obciążenie mogą wpłynąć na bezpieczeństwo.

Operator powiadamia odpowiedzialną osobę i działa zgodnie z procedurą. Samowolne przemieszczanie ciężarów może pogorszyć stan; w razie zagrożenia załoga korzysta z ustalonej drogi ewakuacji i wyposażenia ratunkowego.

Po zakończeniu cyklu wykonuje się przewidzianą procedurę odstawienia narzędzia i zatrzymania urządzeń. Należy uwzględnić pogodę, prąd wody i wymagania dotyczące cumowania lub kotwiczenia.

Obsługa po pracy obejmuje zgłoszenie uszkodzeń oraz zabezpieczenie dostępu do sterowania. Zatrzymany napęd nie zapobiega samoczynnemu przemieszczeniu jednostki, dlatego sposób utrzymania pozycji wymaga osobnego sprawdzenia.