Urządzenia wibracyjne do pogrążania i wyrywania klasa III

Przed pomiarem ustala się konstrukcję zwolnicy i położenie jej punktów obsługowych. Maszynę przestawia się do wymaganej pozycji, następnie zatrzymuje i zabezpiecza. Okolicę korka lub wskaźnika oczyszcza się, a kontrolę wykonuje przy temperaturze i stanie ciśnienia umożliwiającym bezpieczny dostęp.

Odczyt porównuje się ze wskaźnikiem lub poziomem wyznaczonym otworem kontrolnym w danej konstrukcji. Uzupełnia się olej przekładniowy o wymaganej specyfikacji, zamyka punkt z właściwym uszczelnieniem i ocenia szczelność. Każdą zwolnicę kontroluje się osobno. Stałe ustawienie korka na określonej godzinie nie jest regułą wszystkich zwolnic.

Przed pracą rozpoznaje się napęd egzaminowanej maszyny. Dla silnika spalinowego można wybrać układ smarowania: wskazać wskaźnik i wlew, wykonać miarodajny pomiar oleju oraz ocenić wycieki. Następnie sprawdza się chłodzenie, wskazując właściwy obieg i jego elementy.

Przy chłodzeniu cieczą ocenia się poziom, przewody, szczelność i chłodnicę, bez otwierania gorącego układu. Przy chłodzeniu powietrzem kontroluje się drożność żeber i kanałów oraz stan wentylatora i napędu. Dla silnika elektrycznego dobiera się rzeczywiste układy: widoczny stan zasilania i osłon oraz chłodzenie; bez otwierania instalacji pod napięciem. Wynik każdej kontroli podaje się oddzielnie.

Po zabezpieczeniu osprzętu sprawdza się poziom oleju w warunkach pomiaru. Oględziny prowadzi się po przebiegu układu: zbiornik, przewody, złącza, siłowniki, zawory i chłodnica, jeśli występuje. Trzeba szukać otarć, wybrzuszeń, wycieków, luźnych mocowań i uszkodzeń części prowadzących.

Nie sprawdza się wycieku dłonią i nie dokręca połączeń pod ciśnieniem. Po oględzinach i zamknięciu osłon można przeprowadzić przewidzianą próbę w wolnej strefie, obserwując działanie i nietypowe objawy. Niesprawność zagrażającą utrzymaniu osprzętu lub szczelności trzeba usunąć przed pracą.

Przed załadunkiem porównuje się masę i wymiary zestawu z możliwościami środka transportu, sprawdza podparcie oraz stan najazdów i wyznacza wolną strefę manewru. Osprzęt ustawia się do wjazdu tak, by zapewnić stateczność i prześwit bez kolizji. Należy ustalić jednoznaczne sygnały i osobę kierującą manewrem.

Po ustawieniu maszyny na platformie unieruchamia się jazdę, osprzęt i elementy obrotowe lub przegubowe wymaganymi blokadami. Mocowanie wykonuje się w przeznaczonych punktach, z uwzględnieniem masy i układu ładunku. Części luźne zabezpiecza się osobno. Jeżeli do załadunku służy wciągarka, nie wolno przebywać przy napiętej linie ani za wciąganą maszyną.

Przy odstawionym i zabezpieczonym urządzeniu ocenia się szczęki, powierzchnie chwytające, sworznie, zabezpieczenia oraz siłownik i przewody zacisku. Trzeba usunąć przeszkadzające zabrudzenia i potwierdzić zgodność kleszczy z elementem, który ma być chwytany. Uszkodzonej powierzchni nie naprawia się przypadkową podkładką.

Próbę otwierania i zamykania wykonuje się według procedury, bez wkładania rąk między szczęki. Jeżeli sprawdzenie wymaga elementu próbnego, musi on być bezpiecznie podparty i właściwie osadzony. Ocena obejmuje pełny ruch, pewność zacisku i brak nieprawidłowości; dopiero potem można rozważać próbę roboczą.

Po przygotowaniu bezpiecznych warunków wskazuje się przewody łączące agregat lub nośnik z urządzeniem. Ocenia się otarcia, pęknięcia, wybrzuszenia, nieszczelności i mocowanie złączy. Trzeba sprawdzić, czy ruch nośnika, zacisku i wibratora nie powoduje zgniecenia, rozciągania lub kontaktu z ostrą krawędzią.

Zasadnicze znaczenie mają właściwe parametry przewodów, pewne połączenia i ochrona układu utrzymującego chwyt. Nieszczelności nie szuka się dłonią ani nie usuwa przez dokręcanie pod ciśnieniem. Kontrolowana próba po oględzinach służy ocenie działania i szczelności, a uszkodzenie wymaga przerwania użycia do usunięcia przyczyny.

Z dokumentacji zestawu ustala się zgodność masy osprzętu, mechanicznego zawieszenia i parametrów hydraulicznych. Nośnik oraz urządzenie ustawia się statecznie, bez podwieszonego niekontrolowanego elementu, i zabezpiecza przed ruchem. Przed połączeniem hydrauliki usuwa się ciśnienie właściwą procedurą oraz oczyszcza złącza.

Mechaniczne mocowanie zakłada i zabezpiecza się przeznaczonymi elementami. Przewody łączy się zgodnie z oznaczeniem funkcji, uwzględniając wymagany powrót lub odpływ, jeśli występują; prowadzi się je bez zgnieceń i nadmiernego naciągu. Po sprawdzeniu kompletności wykonuje się dopuszczoną próbę funkcji w wolnej strefie i ponownie ocenia szczelność.

W maszynie należy wskazać główne elementy: zespół wibracyjny, kleszcze, zawieszenie lub mocowanie do nośnika, przewody i agregat zasilający. Przed oględzinami zabezpiecza się mechanizmy i narzędzie przed ruchem, oczyszcza dostępne miejsca oraz ocenia pęknięcia, deformacje, luzy, kompletność mocowań i osłon. Sprawdza się przewody oraz smarowanie punktów przewidzianych w obsłudze codziennej.

Po przywróceniu osłon i usunięciu osób ze strefy można przeprowadzić dopuszczoną próbę: próbę kleszczy i funkcji dopuszczonych dla odstawionego urządzenia, bez przypadkowo chwyconego elementu. Obserwuje się płynność, nietypowe dźwięki, wskazania i nieszczelności. Kontrola kończy się oceną stanu każdego zespołu; uszkodzenie konstrukcji, zabezpieczenia lub napędu należy usunąć przed pracą.

Najpierw potwierdza się model maszyny i silnika oraz właściwe wydanie instrukcji. W tabeli paliw i pojemności odnajduje się zbiornik paliwa, a nie zbiornik hydrauliczny lub inny obieg. Odczytuje się pojemność i wymagania jakościowe paliwa; sama barwa cieczy nie pozwala ich ustalić.

Na maszynie wskazuje się właściwy wlew i jego oznaczenie, wyjaśniając bezpieczne tankowanie: zabezpieczony napęd, brak źródeł zapłonu, czysty sprzęt i ochrona przed rozlaniem. Pojemność nominalna nie oznacza ilości do dolania niezależnie od obecnego stanu. Gdy egzemplarz ma napęd bez paliwa, trzeba wykazać tę różnicę zamiast podawać fikcyjną pojemność.

W danych eksploatacyjnych silnika odnajduje się specyfikację środka smarnego, lepkość w wymaganych warunkach oraz tabelę ilości. Należy sprawdzić opis wartości, w tym czy dotyczy wymiany z filtrem lub bez niego. Nazwa marki oleju nie zastępuje wymagań jakościowych producenta.

Następnie wskazuje się właściwy wlew i sposób kontroli poziomu. Przed dolewką wykonuje się miarodajny odczyt i dodaje tylko brakującą ilość, bez przekroczenia oznaczenia. Nie wolno wlewać całej pojemności układu jako zwykłego uzupełnienia ani przenosić danych z podobnej maszyny z innym silnikiem.

Maszynę należy zabezpieczyć przed ruchem i przygotować zasilanie do próby. Ocenia się klosze, mocowania, zabrudzenia i widoczne uszkodzenia przewodów, a następnie kolejno włącza wymagane światła. Oględziny lamp organizuje się bez pozostawiania osób na torze możliwego ruchu.

Sprawdza się światła robocze i te drogowe, sygnalizacyjne lub ostrzegawcze, w które model jest wyposażony i których wymaga dana praca. Pozycja przełącznika nie potwierdza świecenia lampy. Po próbie wyłącza się niepotrzebne funkcje, przywraca stan bezpieczny i zgłasza usterki, które przed pracą trzeba usunąć.

Przed uruchomieniem kontroluje się wymagane osłony, blokady, dostęp do sterowania i wyłączników, stan stanowiska operatora oraz widoczność. Sprawdza się także oznaczenia i sprzęt wymagany dla danej pracy. Nie przyjmuje się, że brakujący element był opcjonalny tylko dlatego, że go zdemontowano.

W przygotowanej strefie wykonuje się dopuszczone próby funkcji, na przykład ostrzegania lub blokady sterowania, bez obchodzenia zabezpieczeń. Dla sprzętu ochronnego, ratunkowego i gaśniczego potwierdza się stan, dostęp oraz aktualność wymaganej obsługi. Końcowy wynik musi wskazywać, czy maszyna ma wyposażenie potrzebne do rozpoczęcia pracy.

Najpierw wskazuje się pompę lub zespół podający, zbiornik i obsługiwane punkty. Sprawdza się ilość właściwego środka, stan przewodów i złączy oraz widoczne uszkodzenia. Uzupełnia się przez przeznaczone miejsce, czystym sprzętem, a przewidzianą próbę wykonuje w warunkach bezpiecznych dla osób przy mechanizmie.

Pełny zasobnik nie potwierdza, że smar dociera do każdego punktu, dlatego wynik trzeba powiązać z działaniem układu i wskazaniami. Punkty poza centralnym smarowaniem nadal obsługuje się według planu. Bez układu centralnego mechanizm zabezpiecza się, oczyszcza smarowniczki i podaje właściwy smar w wymaganej ilości, kończąc ochroną punktów przed zabrudzeniem.

Najpierw kończy się cykl, odsuwa od stref zagrożenia i przygotowuje postój: odstawić element, zwolnić kleszcze dopiero po podparciu, bezpiecznie odstawić urządzenie i zabezpieczyć zasilanie. Napędy zatrzymuje się właściwą sekwencją, uwzględniając wymagane schłodzenie lub opróżnienie ciągu. Przed ręczną obsługą usuwa się energię niebezpieczną dla czynności i zabezpiecza możliwość ponownego uruchomienia.

Po oczyszczeniu należy ponownie ocenić szczęki zaciskowe, ich mocowanie oraz konstrukcję zespołu wibracyjnego, połączenia, mocowania i widoczne przewody. Wykonuje się przewidziane smarowanie i inne czynności końcowe, bez naprawy w ruchu. Usterki zapisuje się lub zgłasza, przywraca osłony i pozostawia maszynę w stanie bezpiecznym dla otoczenia.

Zerowanie jest potrzebne przed czynnościami wymagającymi bezpiecznego otwarcia lub rozłączenia hydrauliki i w innych sytuacjach wskazanych w instrukcji. Najpierw opuszcza się albo mechanicznie zabezpiecza osprzęt i unieruchamia maszynę, aby uwolnienie ciśnienia nie spowodowało opadnięcia ciężaru.

Następnie wykonuje się właściwe odciążenie obwodów: w niektórych konstrukcjach przez przewidziane ruchy sterowania, w innych z wymaganym zasilaniem sterowników lub osobną procedurą dla akumulatorów hydraulicznych. Potwierdza się bezpieczny stan metodą z dokumentacji. Nie służy do tego poluzowanie przypadkowego przewodu ani sprawdzanie dłonią.

Wybiera się trzy rzeczywiście obecne piktogramy albo wskazane w instrukcji. Dla każdego podaje się znaczenie, miejsce występowania i wymagane zachowanie. Można omówić znak nakazujący zapoznanie się z instrukcją, ostrzeżenie przed cieczą pod wysokim ciśnieniem i oznaczenie konieczności użycia pasa, jeśli takie znaki występują w danym modelu.

Wyjaśnienie powinno prowadzić do działania: zapoznania z procedurą, zabezpieczenia ciśnienia przed obsługą lub prawidłowego zajęcia stanowiska. Znaczenia nie ustala się wyłącznie z koloru. Nieczytelne lub brakujące oznaczenie zgłasza się do odtworzenia, bez usuwania znaków ostrzegawczych podczas pracy.

Przed rozpoczęciem sprawdza się stanowisko, urządzenie nośne, wibromłot, zawieszenie, przewody i zacisk. Element chwyta się w dopuszczonym miejscu i potwierdza zamknięcie uchwytu przed podniesieniem. Ustawia się go pionowo w wyznaczonym punkcie; osoby nie mogą pozostawać pod zespołem ani w strefie możliwego uwolnienia elementu.

Wibracje rozpoczyna się po potwierdzeniu przygotowania układu, kontrolując pionowość, zagłębianie i zachowanie elementu. Po pogrążeniu na wymaganą w zadaniu głębokość przygotowuje się wyciąganie zgodnie z możliwościami nośnika i wibromłota. Nie wymusza się ruchu zakleszczonego elementu dowolnie zwiększaną siłą. Wibracje kończy się w fazie wyciągania przewidzianej dla zestawu, przed dalszym przenoszeniem i odstawianiem elementu. Po ich zatrzymaniu element przemieszcza się kontrolowanie i stabilnie odstawia, a zacisk zwalnia dopiero po bezpiecznym przejęciu ciężaru.

Nośnik, urządzenie i zasilanie muszą tworzyć konfigurację dopuszczoną w dokumentacji. Trzeba uwzględnić masę osprzętu, mocowanie oraz wymagania hydrauliczne i sposób sterowania.

Nie wolno dobierać parametrów metodą prób z obciążonym elementem. Niejasność co do kompatybilności wymaga wyjaśnienia przed montażem i uruchomieniem.

Kleszcze przenoszą obciążenia między wibratorem a pogrążanym elementem. Należy sprawdzić zużycie, uszkodzenia, zabrudzenia oraz połączenia przed bezpieczną próbą działania.

Próbę wykonuje się bez dłoni i innych części ciała w strefie zacisku. W razie wad urządzenia nie dopuszcza się do pracy; sam ruch szczęk nie dowodzi pewnego utrzymania elementu.

Kontrola obejmuje szczelność, mocowania i prowadzenie przewodów na całym obszarze ruchu. Połączenia muszą być chronione przed tarciem, zgnieceniem i nadmiernym rozciąganiem.

Przed ingerencją usuwa się energię zgodnie z procedurą urządzenia i nośnika. Zatrzymana pompa nie potwierdza braku ciśnienia, a prowizoryczna osłona nie przywraca wytrzymałości.

Przyczyną może być przeszkoda, zmiana gruntu albo niewłaściwe prowadzenie. Operator obserwuje zachowanie osprzętu i nośnika oraz parametry w granicach podanych przez producenta.

Dalszy sposób pracy uzgadnia się zgodnie z organizacją robót. Przy nierozpoznanych instalacjach lub przedmiotach należy przerwać działania i zgłosić odkrycie nadzorowi.

Dokumentacja powinna uwzględniać warunki gruntu, istniejące obiekty i uzbrojenie. Dobór technologii oraz ewentualnej kontroli wpływów należy do przygotowania i nadzoru robót.

Operator przestrzega przyjętych ograniczeń i zgłasza niepokojące objawy. Nie ustala samodzielnie, że brak widocznych pęknięć pozwala dowolnie zwiększać intensywność wibracji.

Przed dopuszczeniem uwzględnia się zestaw, jego konfigurację i sposób pracy. Operator powinien znać granice platformy oraz obserwować zmiany powierzchni podczas pogrążania i wyrywania.

Osiadanie wymaga wyjaśnienia i odpowiedniego przywrócenia nośności. Przestawienie wysięgnika nie naprawia podłoża; po naprawie lub zmianie konfiguracji może być konieczna ponowna ocena.

Najpierw trzeba zapewnić stateczne podparcie urządzenia. Następnie wykonuje się właściwą procedurę zatrzymania i rozładowania układu, z uwzględnieniem obu współpracujących maszyn.

Nie wolno odłączać elementów przenoszących ciężar ani przewodów pod ciśnieniem. Po rozłączeniu zabezpiecza się złącza przed zabrudzeniem i urządzenie przed przewróceniem lub przypadkowym użyciem.

Należy rozpoznać właściwą skrzynkę i zabezpieczany obwód na jej opisie lub w instrukcji. Przed wymianą przygotowuje się zasilanie zgodnie z procedurą maszyny. Operator wykonuje tylko czynności przewidziane dla niego; diagnoza wymagająca ingerencji w instalację należy do osoby uprawnionej do takiej pracy.

Nowy element musi mieć parametry wymagane dla tego obwodu. Ponowne przepalanie wskazuje na problem, którego nie usuwa zwiększenie wartości zabezpieczenia. Oświetlenie i stan instalacji trzeba przywrócić do sprawności przed wznowieniem pracy wymagającej tego wyposażenia.